Το σκηνικό έχει ως εξής :
Είναι ένα αυγουστιάτικο βράδυ κι εσύ ξαπλώνεις ημίγυμνος κάτω απ' τα αστέρια με ένα μποξεράκι που χαρτογραφεί τις πέντε ηπείρους χάσκοντας στον ουρανό σαν να σου έχουν πατήσει εδώ και κάμποση ώρα ένεση παραισθησιογόνου στα οπίσθια. Από κουνούπια δεν έχεις πρόβλημα καθώς έχεις κατεβάσει τόση ρετσίνα που αρκεί μια μικρή τζούρα απ' τις φλέβες σου για να τα ρίξει τάβλα μια και καλή. Όλα είναι όμορφα, είναι καλοκαίρι, είσαι διακοπές, δεν χρωστάς ούτε ένα μάθημα για τη σχολή - παρά μόνο ένα μεγάλο ευχαριστώ στο δημιουργό του bluetooth το οποίο εκφράζεις με χαμόγελο μαστουρωμένης αγελάδας που ατενίζει το υπερπέραν τσιμπώντας παράλληλα με τα νύχια την τούφα που καμουφλάρει τ' αριστερό σου αυτί - και γενικά δεν έχεις καμιά απολύτως έγνοια να τριβελίζει το κεφάλι σου. Το μόνο, ίσως, ενοχλητικό είναι ένα τριζόνι που κάνει καντάδα κάτω απ' το αυτί σου αλλά ακόμη και το σπαστικό του τερέτισμα μοιάζει με ανεπαίσθητο συμπαντικό ψίθυρο που συνοδεύει σχεδόν ευχάριστα τη γαλαξιακή σου περιπλάνηση. Κι εκεί που πας να κλέψεις το δαχτυλίδι του Κρόνου για να το βάλεις σε συσκευασία μπούμερανγκ και να το κάνεις δώρο στη Ζήνα ο κολλητός σου βγάζει ξαφνικά ένα μυκηθμό βαρεμάρας, κάτι σαν χασμουρητό και ερωτικό κάλεσμα βοδιού συνάμα. Εδώ και τρεις μέρες βιώνει σοβαρά συμπτώματα στέρησης και η κατάσταση χειροτερεύει συνεχώς. Ιδρώτας κυλάει ζιγκ ζαγκ σε όλο το πρόσωπό του, το αφράτο στέρνο του βαριανασαίνει, τα δάχτυλά του τρέμουν κι έχει τα μάτια του ορθάνοιχτα σαν μπουκωμένη κουκουβάγια που στραβοκατάπιε αρουραίο και μόλις την έπιασε κόψιμο. Μάλιστα βρίσκεται στο έσχατο αυτό σημείο που δοθείσης ευκαιρίας θα έκανε prostituting χωρίς δεύτερη σκέψη προκειμένου ν' αγγίξει έστω μια κονσόλα xbox ή να κάνει στα κρυφά ένα sql injection. Όπως είναι αναμενόμενο, αρχίζει τις παρακλήσεις να γυρίσετε πίσω στην πόλη και, διάολε, ξέρεις πολύ καλά πως δεν πρόκειται να σταματήσει προτού στα κάνει σαν πασχαλινά τσουρέκια που τους ξέφυγε η μαγιά. Πρέπει να επινοήσεις γρήγορα ένα σχέδιο πριν καταφέρει να διακόψει τη μεταφυσική επαφή σου με το άπειρο, το ανέμελο αυτό ταξίδι στις αστρικές λεωφόρους όπου ο χρόνος χάνεται και η πραγματικότητα συνευρίσκεται με τη φαντασία. Ζεις μια μοναδική στιγμή πνευματικής και ψυχικής έξαρσης και δεν πρέπει ν' αφήσεις τίποτα εφήμερο να σε επαναφέρει στη φτωχή γήινη πραγματικότητα. Άλλωστε έχεις κλείσει ραντεβού με την Αφροδίτη όπου ήδη έχεις αργήσει και η βροχή μετεωριτών μάλλον δεν θα αποτελέσει καλή δικαιολογία για την καθυστέρηση.
Η ώρα όμως περνάει, η γκρίνια του κολλητού συνεχίζεται και η επαφή με το Όλον όλο και χάνεται. Έχεις ήδη νευριάσει αλλά προσπαθείς να δείξεις απτόητος μπροστά στα πφφφφ, τα μπρρρρ και τα ωωωωωχ που αυξάνονται τόσο σε διάρκεια όσο και σε ένταση. Ο θυμός σου μετατίθεται στο τριζόνι το τραγούδι του οποίου πλέον ακούγεται σαν μπιτάκι χαλασμένου boombox των 80's που ξέβρασε η θάλασσα. Εντοπίζεις τον στόχο, σφίγγεις τα δόντια, τεντώνεις την παλάμη κι ετοιμάζεσαι να δώσεις στον αναθεματισμένο γρύλο το αποτελειωτικό χτύπημα. Προτού στείλεις όμως το τριζόνι παρέα με την Άδη, θυμάσαι την πρώτη δημοσίευση που διάβασες στο Παλιχνάρι. Χαμογελάς πονηρά και γυρνάς προς τον κολλητό. Βάζεις ένα στοίχημα ότι αν βρεις την ακριβή θερμοκρασία (σε ακέραιο αριθμό) αυτός θα το βουλώσει για το υπόλοιπο της νύχτας ενώ αν αποτύχεις αύριο κιόλας το πρωί αναχωρείτε για lol στο πρώτο τυχόν ίντερνετ καφέ της πόλης. Αποκλίσεις δεν επιτρέπονται. Πρέπει να είσαι χλατς. Αυτός αδράχνει την ευκαιρία και δέχεται την πρόκληση μιας και είσαι γνωστός κουβάς στα στοιχήματα. Θερμόμετρο δεν παίζει να υπάρχει κοντά για κανένα λόγο και το κινητό σου είναι αρκετά απαρχαιωμένη παντόφλα για να βρεις με οποιοδήποτε τρόπο τη θερμοκρασία. Ο κολλητός απ' την άλλη έχει android που έχει αγοράσει με κλεμμένα bitcoin και ήδη έχει βρει τη θερμοκρασία. Γουρλώνεις τα μάτια, τεντώνεις τα δάχτυλα κόντρα στον αέρα σε στυλ βατράχου που παίζει παντομίμα, βγάζεις έξω τη γλώσσα και εισπνέεις βαθιά. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που έχεις κάνει είναι να μετρήσεις τα τερετίσματα απ' το παρ'ολίγον νεκρό τριζόνι, το μικρό αυτό τενόρο που θα σου χαρίσει νιρβάνα για το υπόλοιπο της νύχτας. Μετράς τα τερετίσματα για εικοσιπέντε δευτερόλεπτα, τα διαιρείς με το τρία, προσθέτεις τέσσερα και... τι ωραίο λευκό φόρεμα που έβαλε η Αφροδίτη! Και αυτοί οι γαλάζιοι κύκλοι πάνω στον πόλο της...
Είναι ένα αυγουστιάτικο βράδυ κι εσύ ξαπλώνεις ημίγυμνος κάτω απ' τα αστέρια με ένα μποξεράκι που χαρτογραφεί τις πέντε ηπείρους χάσκοντας στον ουρανό σαν να σου έχουν πατήσει εδώ και κάμποση ώρα ένεση παραισθησιογόνου στα οπίσθια. Από κουνούπια δεν έχεις πρόβλημα καθώς έχεις κατεβάσει τόση ρετσίνα που αρκεί μια μικρή τζούρα απ' τις φλέβες σου για να τα ρίξει τάβλα μια και καλή. Όλα είναι όμορφα, είναι καλοκαίρι, είσαι διακοπές, δεν χρωστάς ούτε ένα μάθημα για τη σχολή - παρά μόνο ένα μεγάλο ευχαριστώ στο δημιουργό του bluetooth το οποίο εκφράζεις με χαμόγελο μαστουρωμένης αγελάδας που ατενίζει το υπερπέραν τσιμπώντας παράλληλα με τα νύχια την τούφα που καμουφλάρει τ' αριστερό σου αυτί - και γενικά δεν έχεις καμιά απολύτως έγνοια να τριβελίζει το κεφάλι σου. Το μόνο, ίσως, ενοχλητικό είναι ένα τριζόνι που κάνει καντάδα κάτω απ' το αυτί σου αλλά ακόμη και το σπαστικό του τερέτισμα μοιάζει με ανεπαίσθητο συμπαντικό ψίθυρο που συνοδεύει σχεδόν ευχάριστα τη γαλαξιακή σου περιπλάνηση. Κι εκεί που πας να κλέψεις το δαχτυλίδι του Κρόνου για να το βάλεις σε συσκευασία μπούμερανγκ και να το κάνεις δώρο στη Ζήνα ο κολλητός σου βγάζει ξαφνικά ένα μυκηθμό βαρεμάρας, κάτι σαν χασμουρητό και ερωτικό κάλεσμα βοδιού συνάμα. Εδώ και τρεις μέρες βιώνει σοβαρά συμπτώματα στέρησης και η κατάσταση χειροτερεύει συνεχώς. Ιδρώτας κυλάει ζιγκ ζαγκ σε όλο το πρόσωπό του, το αφράτο στέρνο του βαριανασαίνει, τα δάχτυλά του τρέμουν κι έχει τα μάτια του ορθάνοιχτα σαν μπουκωμένη κουκουβάγια που στραβοκατάπιε αρουραίο και μόλις την έπιασε κόψιμο. Μάλιστα βρίσκεται στο έσχατο αυτό σημείο που δοθείσης ευκαιρίας θα έκανε prostituting χωρίς δεύτερη σκέψη προκειμένου ν' αγγίξει έστω μια κονσόλα xbox ή να κάνει στα κρυφά ένα sql injection. Όπως είναι αναμενόμενο, αρχίζει τις παρακλήσεις να γυρίσετε πίσω στην πόλη και, διάολε, ξέρεις πολύ καλά πως δεν πρόκειται να σταματήσει προτού στα κάνει σαν πασχαλινά τσουρέκια που τους ξέφυγε η μαγιά. Πρέπει να επινοήσεις γρήγορα ένα σχέδιο πριν καταφέρει να διακόψει τη μεταφυσική επαφή σου με το άπειρο, το ανέμελο αυτό ταξίδι στις αστρικές λεωφόρους όπου ο χρόνος χάνεται και η πραγματικότητα συνευρίσκεται με τη φαντασία. Ζεις μια μοναδική στιγμή πνευματικής και ψυχικής έξαρσης και δεν πρέπει ν' αφήσεις τίποτα εφήμερο να σε επαναφέρει στη φτωχή γήινη πραγματικότητα. Άλλωστε έχεις κλείσει ραντεβού με την Αφροδίτη όπου ήδη έχεις αργήσει και η βροχή μετεωριτών μάλλον δεν θα αποτελέσει καλή δικαιολογία για την καθυστέρηση.
Η ώρα όμως περνάει, η γκρίνια του κολλητού συνεχίζεται και η επαφή με το Όλον όλο και χάνεται. Έχεις ήδη νευριάσει αλλά προσπαθείς να δείξεις απτόητος μπροστά στα πφφφφ, τα μπρρρρ και τα ωωωωωχ που αυξάνονται τόσο σε διάρκεια όσο και σε ένταση. Ο θυμός σου μετατίθεται στο τριζόνι το τραγούδι του οποίου πλέον ακούγεται σαν μπιτάκι χαλασμένου boombox των 80's που ξέβρασε η θάλασσα. Εντοπίζεις τον στόχο, σφίγγεις τα δόντια, τεντώνεις την παλάμη κι ετοιμάζεσαι να δώσεις στον αναθεματισμένο γρύλο το αποτελειωτικό χτύπημα. Προτού στείλεις όμως το τριζόνι παρέα με την Άδη, θυμάσαι την πρώτη δημοσίευση που διάβασες στο Παλιχνάρι. Χαμογελάς πονηρά και γυρνάς προς τον κολλητό. Βάζεις ένα στοίχημα ότι αν βρεις την ακριβή θερμοκρασία (σε ακέραιο αριθμό) αυτός θα το βουλώσει για το υπόλοιπο της νύχτας ενώ αν αποτύχεις αύριο κιόλας το πρωί αναχωρείτε για lol στο πρώτο τυχόν ίντερνετ καφέ της πόλης. Αποκλίσεις δεν επιτρέπονται. Πρέπει να είσαι χλατς. Αυτός αδράχνει την ευκαιρία και δέχεται την πρόκληση μιας και είσαι γνωστός κουβάς στα στοιχήματα. Θερμόμετρο δεν παίζει να υπάρχει κοντά για κανένα λόγο και το κινητό σου είναι αρκετά απαρχαιωμένη παντόφλα για να βρεις με οποιοδήποτε τρόπο τη θερμοκρασία. Ο κολλητός απ' την άλλη έχει android που έχει αγοράσει με κλεμμένα bitcoin και ήδη έχει βρει τη θερμοκρασία. Γουρλώνεις τα μάτια, τεντώνεις τα δάχτυλα κόντρα στον αέρα σε στυλ βατράχου που παίζει παντομίμα, βγάζεις έξω τη γλώσσα και εισπνέεις βαθιά. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που έχεις κάνει είναι να μετρήσεις τα τερετίσματα απ' το παρ'ολίγον νεκρό τριζόνι, το μικρό αυτό τενόρο που θα σου χαρίσει νιρβάνα για το υπόλοιπο της νύχτας. Μετράς τα τερετίσματα για εικοσιπέντε δευτερόλεπτα, τα διαιρείς με το τρία, προσθέτεις τέσσερα και... τι ωραίο λευκό φόρεμα που έβαλε η Αφροδίτη! Και αυτοί οι γαλάζιοι κύκλοι πάνω στον πόλο της...
